ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՍՈՑԻԱԼԱԿԱՆ ԱՇԽԱՏՈՂՆԵՐԻ ԱՍՈՑԻԱՑԻԱ

Վերջին հոլովակը

2018 Մայիս 08
Սոցիալական աշխատողների համագործակցությունը հանուն սոցիալական փոփոխությունների
Կարդալ ավելին

ՍԱՏԵ

2018 Հունվար 25
Սոցիալական աշխատանքի տեղեկագիր 11

Սոցիալական աշխատանքի տեղեկագիրը (ՍԱՏԵ), որը լույս է տեսնում 2016 թվականից, նպատակ ունի բարձրացնել սոցիալական աշխատողների իրազեկվածության մակարդակը սոցիալական ոլորտում տեղի ունեցող նշանակալից ազգային և միջազգային իրադարձությունների, ոլորտում ակտիվ կազմակերպությունների գործունեությունների, օրենսդրական փոփոխությունների վերաբերյալ և այլն:

ՍԱՏԵ-ի 11-րդ համարում կգտնեք հետաքրքիր հոդվածներ վերջին շրջանում սոցիալական աշխատանքի բնագավառում տեղի ունեցած նշանակալի իրադարձությունների, Սոցիալական աշխատողների հայկական ասոցիացիայի կողմից իրականացված հետազոտության մասին,  ինչպես նաև կծանոթանաք նախորդ համարում տրված Սոցիալական աշխատանքի խաչբառի պատասխաններին։

Տեղեկագրին կարող եք ծանոթանալ այստեղ։

Մաղթում ենք հաճելի ընթերցում։ 

 

Կարդալ ավելին

Տեսակետներ և դիրքորոշումներ

2018 Ապրիլ 23
Սոցիալական աշխատողները չեն կարող կողմնակից չլինել փոփոխությունների, ԴՐԱԿԱՆ փոփոխությունների

 

Ստորև Հայաստանի սոցիալական աշխատողների ասոցիացիայի նախագահ Միրա Անտոնյանը՝ ՀՀ-ում ընթացող սոցիալական շարժման մասին։

 

Սոցիալական աշխատանք մասնագիտությունն ամբողջությամբ ծառայում է` բառիս բուն իմաստով, ԾԱՌԱՅՈՒՄ Է մարդկանց ներուժի բացահայտմանը, ուժեղացմանը: Այն, ինչ հիմա տեղի է ունենում, ցրեց բոլոր մտայնությունները, որ մարդիկ համատարած ապատիայի մեջ են, որ երկիրն անհույս է (կամ նման բաներ): Հիմա տեղի է ունենում այն, ինչն օգնում է մարդկանց ապրել, ապրել հույսով` բարենպաստ փոփոխությունների իրագործման հույսով...

Մենք մի տեսակ երկու իրականությունների մեջ ենք ապրում` մի բան մտածել, զգալ, վերապրել, մեկ այլ բան ասել. ծուռ հայելիների սինդրոմ է առաջացել: Ոչ ոք չի կասկածում, որ բարեփոխումներ ուզում են նաև կառավարողները, սակայն պատկերացումները, տեմպը ճահիճի են հանգեցրել: Երկու տարբեր իրարամերժ իրականությունների համատեղ գոյությունը չէր կարող չպոռթկալ, չալեկոծվել, պիտի՛ ալեկոծվեր:

Այս ալեկոծումը շատ հույս ունեմ, որ կարթնացնի բոլոր քնածներին, բոլոր նրանց, ովքեր այլևս կորցրել են հույսը, որ ինչ-որ բան հնարավոր է փոխել, բոլոր նրանց, ովքեր աշխատելով սոցիալական պաշտպանության համակարգում` անկեղծորեն, սրտանց անտրամաբանական են համարում այն ամենն, ինչ տեղի է ունեում համակարգում, սակայն բարձրաձայնել կամ չեն համարձակվում, կամ անիմաստ են համարում. մի տեսակ գերեվարվել են իրենց առաջադրվող պահանջների և մարդկանց իրական կարիքների անհամապատասխանության միջև:

Սոցիալական աշխատողները չեն կարող կողմնակից չլինել փոփոխությունների, ԴՐԱԿԱՆ փոփոխությունների: Սոցիալական պետության կառուցումը չի կարող լինել աղքատներին «հաց տալը», անգամ եթե այդ դրամի տեսքով ուղիղ ներարկումների փշրանքները մեծածավալ են կամ կազմում են բյուջեի մեկ երրորդը: Առավել ևս նման մեծածավալ կերակրումն անընդունելի է: Այս հարաբերակցությունը միայն անփորձ աչքի վրա տպավորություն կթողնի: Այլ բան է, թե ինչպես է դա արվում, ովքեր են ձեռքերը տաքացնում աղքատների աղքատության հանգամանքի վրա, ինչպես ենք խեղաթյուրել մարդկանց օգնելու գործընթացը: Ինչու՞ ենք շարունակում ֆինանսական միջոցներ տրամադրելով` համարել, որ սոցիալական պետություն ենք կառուցում:

Մարդիկ ուժեղացման կարիք ունեն, և դրա համար կան համապատասխան մասնագետներ. ապա ինչու՞ ենք շարունակում համարել, որ եթե մարդիկ կիսասոված են, բավարար է միայն նրանց հաց տալը: Արդյունքում թե՛ համակարգն է արատավորվում, թե՛ մարդիկ են հարմարվում/հորինում/ստեղծագործում մանիպուլյացիոն տարբեր տեխնիկաներ` միայն թե ապացուցեն, որ աղքատ են: Մարդիկ իրենք ուզած-չուզած «տեղավորվում են» կեղծիքի, երկու իրողությունների սահմանագծում: Սակայն նրանց դա այլևս պետք չէ. անգամ ամենահեռավոր գյուղի խաղաղ, իրենց հանապազօրյա հացի հարցը հազիվ հոգացող մարդիկ համաձայն չեն այդպես շարունակել, քանի որ այդ մոտեցումը շարունակում է աղքատ պահել մարդկանց, աղքատացնել մտածելակերպը: Նման մոտեցմամբ սոցիալական պետություն չենք կարող ունենալ: Սոցիալական պետությունը չի կարող գնալ բացառապես տնտեսության զարգացման ճանապարհով այն մտայնությամբ, որ «նախ տնտեսությունը, ապա նոր սոցիալական հարցերը»: Այս երկու ուղղությունները համահունչ են, համաքայլ. մարդիկ են այն սոցիալական կապիտալը, որը թույլ կտա զարգացնել տնտեսությունը: Աղքատ մարդկանց բարձրացնելը, նրանց հանդեպ հարգանքի և ոչ թե պետական խղճահարության դրսևորումը թույլ կտա զարգացնել մարդկային կապիտալը, հետևաբար` տնտեսությունը:

Սոցիալական աշխատողները փոփոխությունների գործակալներ են, վաղուց հասունացել է մեր երկրում սոցիալական աշխատանքի ներուժը, սակայն չի օգտագործվում, կիրառում չի գտնում, կամ կիրառվում է չափազանց դանդաղ, անհասկանալի քայլերով, խեղաթյուրվելով: Ոչինչ չփոխելով, ըստ էության, փորձում ենք փոփոխությունների հասնել ու հայտնվում ենք տեղապտույտի մեջ: Սոցիալական աշխատանքն են փորձում հարմարացնել սոցիալական պաշտպանության գործող համակարգին, փոխանակ թույլ տրվի, որ այն ստեղծի գրագետ օգնության համակարգեր ու ենթահամակարգեր: Մինչդեռ ցանկության դեպքում շատ ավելի խորքային, մասնագիտական աջակցություն կարելի էր տրամադրել մարդկանց, լուծումներ առաջարկել խրոնիկ համարվող սոցիալական խնդիրներին: Հասարակությունը, ինչպես համոզվեցինք, հսկայական դրական, չիրացված ռեսուրս ունի, ինչպես օրինակ խնամատար ծնողներն են: Օտար մարդիկ պատրաստ են պահել ուրիշ ծնողների լքած երեխաներին, սակայն անվերջ սպասում են: Անվերջ սպասում են հերթական քննարկումներին...

Սոցիալական աշխատողները հասարակության չիրացված ներուժի իրացման թե՛ ձևերը գիտեն, թե՛ մեթոդները. ընդամենը ճանապարհ է պետք բացել: Սոցիալական աշխատողները գիտեն, թե ինչպես երկխոսել սեփական երեխաների ճակատագրերը մանիպուլյացիայի ենթարկող ծնողների հետ, երկխոսել որպես պետություն և ոչ թե հայտնվել անհնարինության մեջ և թույլ տալ, որ մարդկանց, հանրության բաց աչքի առաջ որոշ անհասկանալի մտակերտվածքով ու վարքագծով ծնողներ ավերեն իրենց իսկ մանուկների ապագան` անորոշ կարգավիճակով տանելով նրանց մանկատներ: Սոցիալական աշխատողները գիտեն, թե իրականությունից կտրված փաստաթղթերի համատարած արտադրության փոխարեն ինչ կարգավորումներ կարող են արտացոլել իրական կյանքը` թույլ տալով, որ հիվանդագին սոցիալական երևույթները հաջորդ սերնդի կյանքում չկրկնվեն քրոնիկ հերթափոխերով:

Մենք հրաշալի սերունդ ունենք, նրանք նույն 88-ի ազնիվ մղումներով են առաջնորդվում: Հատկապես այդ շրջանի պայքարողները պետք է հպարտ լինեն, որ այսքան տարի հետո նույն ազնիվ մղումները դուրս են հորդում: Սա նաև այսօրվա կառավարողների այն ժամանակվա և հետագա տարիներին կատարած աշխատանքի, ներդրված ջանքերի արդյունքն է, քանի որ այս սերունդը հնարավորություն ունի ազատ արտահայտել սեփական կարծիքը: Շաաաատ կցանկանայի, որ կառավարողները դրանով հպարտանան` զսպելու կամ մեղավորներ փնտրելու փոխարեն: Հույզերի, փոփոխությունների այս ազնիվ մղումների հորձանուտը ճանապարհ գտնելու կարիք ունի: Պետք է օգնել, որ այն իր ՀՈՒՆԸ գտնի` հավասարակշռված, մտածված հուն: Ոչ ոք չէր կարող կազմակերպել երեխաների, երիտասարդների համատարած ալեկոծումը, եթե չլիներ զմռսված դժգոհությունը, որից նախկինում մարդիկ ելք են գտել` պարզապես հեռանալով: Կարծիք կար, որ ուղեղները գնացին... գուցե և սխալ չէ, բայց որ սրտերը մնացել են` համոզվեցինք, որ կամքը չի գնացել` համոզվեցինք, որ ուղեղները չեն կարող չվերարտադրվել` համոզվեցինք:
Իմ սերնդի մարդկանց, հատկապես մասնագետների խնդիրը հավանաբար հասկանալն է այս ամենն ու օգնելը, որ սև-սպիտակ վիճակից անցում կատարենք երկխոսության: Շատ կցանկանայի, որ բիզնես առաջարկներից բացի կառավարությանը հետաքրքրեին նաև սոցիալական ծրագրերը, որ կազմակերպչական նպատակահարմարությունից զատ առաջնահերթ համարվեին նաև բովանդակային մոտեցումները: Այն, ինչ սոցիալական ոլորտին է վերաբերում, իսկապես պետք է ապակենտրոնացվի, մարզերում սոցիալական ոլորտի բոլոր գործակալությունները, ծրագրերը, ծառայությունները, սոցիալական ծառայություններ մատուցող հկ-ները, բարեգործական հիմնադրամները, բոլո՛րը, բոլորը միավորվեն մեկ գործակալության ներքո` համապատասխան կարգավորումներով և մարդիկ ազատագրվեն բազմակենտրոն կառավարումից: Այլապես ծառայությունները, գտնվելով համայնքում, ունեն բազմաթիվ կառավարողներ. աջ ձեռքը լավ չի պատկերացնում, թե ձախն ինչ է անում... Մեր ճանապարհը սոցիալական ծառայությունների կոնսոլիդացումն է` անկախ գերատեսչական շահից:
Ճանապարհ կա՞ արդյոք իրական բարեփոխումներ անելու` իհա՛րկե կա:

Կբարձրացնի՞ արդյոք այս շարժումը անհրաժեշտություն բացելու այդ ճանապարհները` շաաաատ մեծ հույս ունեմ: Չեմ կարող չոգևորվել, անհնար է չոգևորվել ազնիվ մղումների այս շարժումից, չեմ կարծում, որ անգամ նրանք, ում աշխատանքից դժգոհ են երիտասարդները, հոգու խորքում համաձայն չեն նրանց հետ, պարզապես շահերն են տարբեր, ակնոցներն են տարբեր, ձեռքներն են կապկպված, մտքերը` գերեվարված, ապագան` անորոշ... Ազատության կարիք ունեն նաև այդ մարդիկ: Որպես սոցիալական աշխատողներ` մենք միջազգային հարթակներում հպարտորեն միշտ նշում ենք, որ մեր երկրում ունենք խոսքի ազատություն, որ մարդիկ ազատ են արտահայտվելու, որ մենք իսկապես գնում ենք դեմոկրատական զարգացման ճանապարհով, որ տարածաշրջանում ամենից շատ հկ-ներ ունեցող երկիրն ենք... Շատ հույս ունեմ, որ այս շարժմանը հետագա արձագանքները ոչ թե կխաթարեն այդ կարևոր տարբերակումը տարածաշրջանում, այլ կամրապնդեն` ապացուցելով իրական փոփոխությունների վերաբերյալ սեփական մտադրությունները: Սոցիալական աշխատողները, դարձյալ, փոփոխությունների գործակալներ են` ԴՐԱԿԱՆ ՓՈՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ:

Կարդալ ավելին

ՄՐՑՈՒՅԹՆԵՐ և ԹԱՓՈՒՐ ԱՇԽԱՏԱՏԵՂԵՐ

2018 Հունվար 11
Աշխատանքի հնարավորություն ՀՕՖ-ի Երեխաների աջակցության կենտրոն հիմնադրամում

     ՀՕՖ-ի Երեխաների աջակցության կենտրոն հիմնադրամը (այսուհետ՝ ՀՕՖ ԵԱԿՀ)   «Ուժեղացնելով միջսեկտորային համագործակցությունը ապաստան հայցող, փախստական, տեղահանված երեխաների իրավունքների պաշտպանության ուղղությամբ» ծրագրի (այսուհետ՝ Ծրագիր) շրջանակներում   շրջանակներում   աշխատանքի է հրավիրում ծրագրի օգնականի։

Աշխատանքի սկիզբ՝ 01 փետրվարի, 2018 թ.

Աշխատանքի ավարտ՝  28 դեկտեմբերի, 2018 թ.

Աշխատանքի վայրը՝ ՀՕՖ ԵԱԿՀ (Ուլնեցի 64), ք․Երևան

Աշխատանքային պարտականություններ

  • Աջակցել ծրագրի համակարգողին աշխատանքային ժամանակացույցի կազմման, ծրագրային գործողությունններին առնչվող ընթացիկ աշխատանքների կազմակերպման գործում
  • Աջակցել երեխայի պաշտպանության, հարկադիր միգրացիայի ոլորտում ներգրաված կազմակերպությունների քարտեզագրման աշխատանքներին
  • Իրականացնել վերապատրաստումների, շահագրգիռ կողմերի միջև հանդիպումների կազմակերպման և հետադարձ կապի պահպանման աշխատանքները
  • Արձանագրել և շրջանառել քննարկումների/հանդիպումների ընթացքը
  • Աջակցել շահառուների դեպքերի պատշաճ փաստաթղթավորմանը
  • Ներկայացնել ծրագրի գործողությունների ընթացքի վերաբերյալ ամենամսյա հաշվետվություններ

 Պահանջվող կրթություն և հմտություններ

  • Բարձրագույն կրթություն (նախընտրելի է սոցիալական աշխատանքի կամհումանիտար գիտությունների ոլորտում),
  • ադմինիստրատիվ աշխատանքի նվազագույնը 3 տարվա աշխատանքային փորձ
  • հայերեն և անգլերեն լեզուների գերազանց իմացություն, գրավոր և բանավոր խոսքի սահունություն,
  • համակարգչային գիտելիքներ (MC Office, Photoshop CS6)
  • մարդկանց հետ հաղորդակցվելու հմտություններ, կազմակերպչական կարողություններ
  • հարկադիր միգրացիայի ոլորտում աշխատանքային փորձը կդիտվի որպես առավելություն
  • ճկունություն և միաժամանակ մի քանի առաջադրանքների իրականացման կարողություն
  • պատասխանատվություն և հաշվետվողականություն
  • թիմում արդյունավետ աշխատելու կարողություն
  • ժամանակի կառավարման հմտություններ

ՀՕՖ ԵԱԿՀ մասին

      Երեխաների աջակցության կենտրոն հիմնադրամը հիմնվել է 1999 թ. և գրանցվել է որպես հիմնադրամ 2008 թ., ՀՕՖ-ի լայնածավալ ծրագրերից մեկն է։ ԵԱԿՀ-ն Հայաստանում միակ կառույցն է, որի բազմամասնագիտական թիմն  իրականացնում է ճգնաժամի միջամտություն և վերականգնում՝ ներառելով համալիր ծառայությունների համակարգ։ Մանրամասների համար՝ http://farusa.org/child-protection/children-center/:

Ծրագրի մասին

      Ծրագրի հիմնական նպատակն է բացահայտել և տրամադրել կարիքահեն աջակցություն ապաստան հայցող, փախստական և տեղահանված երեխաներին՝  անհատական սոցիալական դեպքի վարման, ինչպես նաև երեխաների խնամքի և պաշտպանության գործող մեխանիզմների բարելավման միջոցով։

     Ծրագրի հիմնական թիրախ խմբերն են ՄԱԿ ՓԳՀ մտահոգության առարկա հանդիսացող անձինք, սոցիալական պաշտպանության ոլորտի մասնագետները, երեխաների խնամքի և պաշտպանության ծառայությունների մատուցող մասնագետները, հարկադիր միգրանտներին ուղղակի և անուղղակի ծառայություններ մատուցող մասնագետները, որոշում կայացնողները։

Դիմելու կարգը

    Հետաքրքրված անձինք կարող են ուղարկել իրենց ինքնակենսագրական (CV), մոտիվացիոն նամակ, ինչպես նաև 2 երաշխավորագիր` նախկին գործատուների կողմից հետևյալ էլ. հասցեով՝ farz@far.am՝  նամակի վերնագրում նշելով «Ծրագրի օգնական»


    Հայտերի ընդունման վերջնաժամկետը 2018 թ. հունվարի 24-ն է, ժ․՝ 13։00։

    Նշված ժամկետը չպահպանած, ինչպես նաև ոչ ամբողջական ներկայացված հայտերի փաթեթները չեն դիտարկվի։

 

Կարդալ ավելին